Spotkanie z poezją - "Bronisław Maj czyta wiersze ulubionych poetów i uczy jak czytać poezję"
Spotkania z poezją.
Ostatnie dwa spotkania z poezją w drugim semestrze UTW odbyły się 26 kwietnia i 24 maja b. roku. Obydwa poświęcono osobowości Bronisława Maja (ur. w Łodzi 19.11.1953 r. - dziś emerytowany profesor polonistyki UJ). Jest poetą, eseistą. scenarzystą, krytykiem literackim, aktorem, autorem tekstów piosenek, konferansjerem - słowem "człowiekiem orkiestrą". Jest również założycielem teatru KTO, doktorem nauk humanistycznych. Na Uniwersytecie Jagiellońskim pracował 40 lat.
Na zajęciach obejrzano cztery audycje z B. Majem (przygotowała je do obejrzenia pani D. Bańska):
- B. Maj - "Kraków, miasto poemat"
- B. Maj - "Przestałem pisać wiersze przez Szymborską"
- "B. Maj interpretuje Potop Sienkiewicza"
- B. Maj w roli "Pani Loli".
Ta ostatnia edycja pokazała niezwykły kunszt aktorski poety. Już obejrzało ją około milion osób!
Jako autor siedmiu tomików poetyckich stara się pokazać świat w jego niepodzielnej pełni, z całym bogactwem i złożonością. Przenika je ton metafizycznego i moralnego niepokoju z powodu obecności zła, cierpienia, krzywdy i śmierci (wiersze Wieczorek na Dworcu Głównym, To trwa zaledwie kilka minut, Świat cały i niepodzielny, Widzę szary dom i wiele innych.
Na spotkaniu 24 maja gościliśmy panią dr Annę Rychter i pana mgr Stanisława Maszczyńskiego, dzięki którym obejrzano audycję "Bronisław Maj czyta wiersze ulubionych poetów i uczy jak czytać poezję". Są to wybitne nazwiska:
Włodzimierz Szymanowicz (1946-1967)
Andrzej Bursa (1932-1957)
Rafał Wojaczek (1945-1971)
Stanisław Barańczak (1946-2014)
Zbigniew Herbert (1924-1998)
Bronisław maj przeczytał znaczące utwory wybranych poetów:
"Tren Fortynbrasa" Z.Herberta
"Określoną epokę" St.Barańczaka
"Zaproście mnie do stołu" Wł.Szymanowicza
"Pantofelka" A.Bursy
"Błyskawicę" R.Wojaczka.
Omawiając wiersze podkreślił, że nie ma jednej reguły obiektywnego sposobu interpretacji poezji poza emocjami i pasją, podbudowana wiedzą. Pani dr Anna Rychter przybliżyła sylwetki wymienionych wyżej poetów, które były głosem pokolenia zbuntowanego wobec totalitarnej, socjalistycznej rzeczywistości. Ich wiersze oskarżają społeczeństwo o konformizm i przybieranie masek. Pokazują język "nowomowy", osaczenie przez biurokrację, zatomizowanie i relatywizm moralny.
