Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Formy świadczeń społecznych i wspierających w programach rządowych, samorządowych i organizacji społecznych – wykład.

Wykład miał miejsce w Miejskim Domu Kultury w Andrychowie i był skierowany nie tylko do słuchaczy UTW, ale do wszystkich zainteresowanych mieszkańców Andrychowa. Spotkanie otworzyła Prezes Stowarzyszenia Uniwersytet Trzeciego Wieku Danuta Bańska witając zebranych w szczególności wykładowcę mgr Karola Pytlarskiego, który przeprowadził wykład w zastępstwie mgr Danuty Noszki- Leśniewskiej  nieobecnej ze względów zdrowotnych.

Mgr Karol Pytlarski jest absolwentem socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego  oraz pedagogiki na Akademii Pedagogicznej w Krakowie. Jego życie zawodowe związane  jest z pomocą społeczną, którą zajmuje się od siedmiu lat. Pracuje w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Krakowie zajmując się  pracą socjalną  w obszarze osób niepełnosprawnych, rodziny, wsparciem dla osób wykluczonych, projektami dla społeczności lokalnych. Programy te mają za zadanie zachęcić podopiecznych do aktywności w życiu społecznym. Zaangażowany jest w koordynację prac nad opracowaniem Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych w Krakowie na lata 2015 -2020. Pełni funkcję  społecznego kuratora sądowego do spraw rodziny    i nieletnich w Sądzie Rejonowym w Krakowie. Mgr Karol Pytlarski od dwóch lat jest kierownikiem Sekcji Strategii i Informacji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krakowie.

karol

Rozpoczynając wykład mgr Karol Pytlarski określił zagadnienia, które będą treścią wykładu;

  • system zabezpieczenia społecznego – tło prawne,
  • programy rządowe,
  • formy wspierania realizowane przez samorządy na przykładzie Krakowa,
  • projekty organizacji społecznych.

Jak można zdefiniować system zabezpieczeń społecznych? Ogólnie rzecz ujmując jest to system zinstytucjonalizowanych świadczeń, które pozwolą zapewnić członkom danego społeczeństwa bezpieczeństwo socjalne. Świadczenia społeczne określane są na  podstawie analizy i rozpoznawania problemów społecznych i zmierzają do ich rozwiązywania. System określa ramy, na podstawie których powstają  programy rządowe  i samorządowe obejmujące obszary wsparcia dla osób, które potrzebują pomocy w zabezpieczeniu podstawowych potrzeb. Problemy społeczne, które wymagają wsparcia  to: macierzyństwo, zgon jedynego żywiciela rodziny, utrata pracy, starość, niezdolność do pracy z przyczyn zdrowotnych. Nie dotyczy to osób, które nagminnie uchylają się od pracy.

Podstawowym dokumentem określającym zabezpieczenia społeczne w ustawodawstwie międzynarodowym jest Powszechna Deklaracja Praw Człowieka. W myśl tego dokumentu każdy człowiek jako członek społeczeństwa ma prawo do ubezpieczeń społecznych i poziomu życia zapewniającego mu zdrowie i bezpieczeństwo socjalne. Inny ważny dokument w tej kwestii to Konwencja nr102 Międzynarodowej Organizacji Pracy z 1952 roku, która określa, iż każdy człowiek ma prawo do: opieki lekarskiej, zasiłków chorobowych, świadczeń w przypadku bezrobocia, starości, wypadków przy pracy, chorób zawodowych, inwalidztwa. Reasumując zabezpieczenie społeczne jest to niezbywalne prawo człowieka do zapewnienia mu egzystencji i zaspokojenia  jego podstawowych potrzeb. Zabezpieczenia społeczne w ustawodawstwie  polskim reguluje szereg ustaw. Ustawa z dnia 4 września 1997 r. określa zadania i kompetencje właściwych ministerstw w poszczególnych działach administracji dotyczą one: zabezpieczeń społecznych, rodziny, pracy i zdrowia. I tak np. dział rodzina obejmuje m.in.: uwarunkowania demograficzne w kraju, opiekę  nad dzieckiem do lat 3, ochronę i wspomaganie rodzin  z dziećmi, zwłaszcza tych znajdujących się w trudnych warunkach materialnych, współpracy międzynarodowej dotyczącej ochrony praw rodziny i dziecka. Za  zadania w zakresie realizacji zabezpieczeń społecznych odpowiada  głównie Ministerstwo Rodziny Pracy i Polityki Społecznej oraz Wydziały Polityki Społecznej w Urzędach Wojewódzkich, Urzędy Marszałkowskie, Powiatowe, Miejskie i Gminne Ośrodki Pomocy Społecznej.

W dalszym ciągu wykładu mgr Karol Pytlarski omówił aktualne programy rządowe. Jednostki terytorialne składają oferty na wsparcie pojawiających się problemów społecznych i otrzymują je, np. program „Senior+” realizowany od 2015 r. Program ten ma za zadanie motywowanie seniorów do działań  skierowanych na rzecz innych, wolontariatu. Jest nadal  rozszerzany, ukierunkowany na aktywizację osób starszych. Inny popularny program to „Rodzina 500+”, czy wieloletni program „Pomoc państwa w zakresie dożywiania dzieci” mający na celu ograniczenie zjawiska niedożywienia dzieci oraz osób dorosłych. Na uwagę zasługuje również program „Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie”. Założeniem tego programu jest nie tylko ochrona osób dotkniętych przemocą ale i oddziaływanie na osoby stosujące przemoc w rodzinie. Warto również wspomnieć  program kompleksowego wspierania dla rodzin „Za życiem”, w którym rodzina w trudnej sytuacji otrzymuje wsparcie np. asystenta  rodziny czy psychologa. Dotyczy również działań  w obszarze rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi  w celu ich integracji ze społeczeństwem.

Działalność samorządów lokalnych może być rozszerzana i tak np. Karta Dużej Rodziny może  być wsparciem przy przyjęciu dziecka do żłobka,(np. w Krakowie) Na terenie Krakowa działają Kluby Rodziców mające na celu wspieranie się nawzajem, integrację z dziećmi niepełnosprawnymi, wspólne spędzanie czasu, aktywizację i angażowanie się w działania  społeczne, integrację międzypokoleniową . Projekty „W sile  wieku” finansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego  zapewniają seniorom  terapię zajęciową, wyjazdy integracyjne i terapeutyczne, poradnictwo indywidualne. Programy wspierające obejmują również  rodziny, którym niezbędne  są” Usługi opiekuńcze” czyli wsparcie w codziennym życiu: załatwienie niezbędnych spraw w urzędach, pomoc przy spacerze z osobą niepełnosprawną, zakupy. Dużą uwagę w działalności MOPS w Krakowie, jak podkreślał wykładowca przywiązuje się do aktywizacji osób starszych i niepełnosprawnych do wzajemnej pomocy i wsparcia. We wszystkich tych i innych działaniach skierowanych na drugiego człowieka należy kierować się zasadą pomocniczości czyli samodzielności obywateli i wspólnot w realizacji zadań. Społeczeństwo nie powinno pozbawiać jednostki tego co sama może zrobić tylko wspierać ją w działaniach przekraczających jej możliwości. Gdy osoba nie może sama zabezpieczyć swoich potrzeb, może zwrócić się z prośbą o pomoc do Organizacji pozarządowych, działających w naszym kraju; Lubię Ludzi czyli nowa akcja Szlachetnej paczki, organizacja Siemacha. Można również uzyskać pomoc w zakresie rehabilitacji z PFRON.   

Mgr Karol  Pytlarski zakończył wykład  stwierdzeniem:” Jeśli teraz pomagasz innym, po latach wróci to do ciebie ze zdwojoną siłą „.

Ulotka_A5

18.24   1826   1831   1832   1901   1902   1837               1836            1901

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Cookies

Nasza strona używa cookies. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na używanie cookies (zapisanie ich w urządzeniu służącym Ci do przeglądania internetu, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki i polityka strony dotyczacą cookies - kliknij - zobacz:

Rok 2012 – naszym rokiem!

Administracja