Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Wykład pt. „Niebo złote ci otworzę” – Krzysztof Kmil Baczyński. Kolumb. Poeta miłości … i apokalipsy.”

8 grudnia 2021 roku odbył się wykład poświęcony jednemu z czterech patronów b.roku. pt. „Niebo złote ci otworzę” – Krzysztof Kmil Baczyński. Kolumb. Poeta miłości … i apokalipsy.”

Wykład przygotowały: Krystyna Korbut Płonka (prelekcja ) i Danuta Bańska ( prezentacja wizualna zdjęć, wierszy, prac plastycznych poety oraz wykonań wokalno-muzycznych).

W prelekcji omówiono życiorys poety, naznaczony mrocznym czasem wojny ( ur. się 1921r. – zginął w powstaniu warszawskim w 1944 r).

Krótkie życie Krzysztofa wypełniły lata szkolne, studia na polonistyce tajnego uniwersytetu stołecznego, miłość i małżeństwo z koleżanką Barbarą Drapczyńską (również zginęła w powstaniu), przede wszystkim zaś konspiracyjna działalność i udział w akacjach bojowych Harcerskich Grup Szturmowych oraz intensywny rozwój twórczości poetyckiej.

Prelegentka poddała szczegółowej interpretacji dwa wiersze – „Historię” i „Pokolenie”. Pierwszy uobecnia proces historyczny przemijania pokoleń, wpisując go w nurt katastrofizmu historiozoficznego ( „nie to, że marzyć, bo marzyć krew, to krew ta sama spod kity czy hełmu)”.

Drugi jest wstrząsającym przykładem katastrofizmu generacyjnego pokolenia Kolumbów („ Nas nauczono .Nie ma litości. /… /Nie ma sumienia. /…/ Nie ma miłości”). Przeczucie zagłady, spełnionej apokalipsy towarzyszy wierszom patriotyczno-żołnierskim poety. Jest pewny, że („umrzeć przyjdzie, gdy się kochało wielkie sprawy głupią miłością.)

Jaśniejszą część wykładu wypełniły wiersze miłosne, dedykowane ukochanej Basieńce: „Miłość”, „ Niebo złote ci otworzę”, fragment poematu „Wybór”. Wszystkie te utwory utrzymane są w poetyce baśniowej, wizjonerskiej, nawiązują do tradycji romantyzmu polskiego, mają czułą i subtelną tonację stylistyczną; „ I jeden z nas – to jestem ja, którym pokochał. Świat mi rozkwitł jak wielki obłok”.

Na zakończenie podkreślono fakt, że twórczość tego młodziutkiego pisarza jest dziełem dojrzałym, pełnym i skończonym semantycznie i artystycznie.

Ostatnim akcentem wykładu były życzenia świąteczne i dedykacja wokalnej prezentacji wiersza pt „Kolęda” w wykonaniu Norberta „Smoły” Smolińskiego.

Tekst:  Krystyna Korbut Płonka

 

13246789101213cd1eb

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Cookies

Nasza strona używa cookies. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na używanie cookies (zapisanie ich w urządzeniu służącym Ci do przeglądania internetu, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki i polityka strony dotyczacą cookies - kliknij - zobacz:

Rok 2012 – naszym rokiem!

Archiwum

Administracja